logo polacywniemczech

W Niemczech wszyscy podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Zależnie od warunków, które się spełnia, podlega się obowiązkowemu ubezpieczeniu w ustawowej kasie chorych (Krankenkasse) lub trzeba zawrzeć umowę ubezpieczenia prywatnego lub ustawowego. Jeśli jest się członkiem ustawowej kasy chorych (Krankenkasse), jest możliwe bezpłatne współubezpieczenie dzieci, małżonka lub partnera (eingetragene Lebenspartnerschaft).

Obowiązkowe ubezpieczenie w ustawowej kasie chorych (Krankenkasse)

Zasadniczo wszyscy pracownicy zatrudnieni na umowę o pracę, których dochód brutto nie przekracza rocznej granicy ubezpieczeniowej (Jahresarbeitsentgeltsgrenze) podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu w kasie chorych. Na rok 2014 granica ta wynosi 53.550 euro dochodu brutto w całym roku lub 4.462,50 euro na miesiąc. Do tego dochodu wlicza się obok comiesięcznej pensji regularne jednorazowe dodatki takie jak np. Urlaubs- czy Weihnachtsgeld.

Pracownicy najemni (na umowie o pracę) z prawie całej UE mogą dzisiaj bez specjalnych formalności przybyć do Niemiec w celach zarobkowych. Od maja 2011 roku również obywatele Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Słowacji, Słowenii, Czech i Węgier mogą podejmować pracę w Niemczech bez żadnych ograniczeń i specjalnych pozwoleń.

Każdy, kto przybywa do Niemiec w celu podjęcia pracy zarobkowej musi poszukać sobie przed jej rozpoczęciem kasę chorych. Pracodawca będzie już pierwszego dnia pytał o przynależność do jednej z kas chorych, żeby mógł przelać składki ubezpieczenia socjalnego swojego nowego pracownika. Ubezpieczenie zdrowotne rozpoczyna się najpóźniej w dniu, w którym rozpoczyna się stosunek pracy.

Od 01. stycznia 2015 rosną stawki niemieckiego zasiłku socjalnego tzw. Hartz IV lub Arbeitslosengeld II. Teraz kształtować się one będą następująco:

Od 01.01.2015 niemieckie kasy chorych znowu mogą konkurować między sobą o nowych członków za pomocą indywidualnie ustalanych stawek ubezpieczenia zdrowotnego. Do tej pory niemiecki ustawodawca zobowiązywał wszystkie kasy chorych do jednakowej wysokości składki w wysokości 15,5% wynagrodzenia brutto. Składały się na to dwie wartości: ogólna stawka ubezpieczenia w wysokości 14,6%, która dzielona była pomiędzy pracownika i pracodawcę oraz stawka dodatkowa w wysokoóci 0,9%, którą pokrywał jedynie pracownik. Od stycznia 2015 ustawodawca zlikwidował stawkę dodatkową i umożliwił kasom chorych ustalanie własnych stawek dodatkowych.

Strona 2 z 2

Bądź na bieżąco!

Subskrybuj nasz Newsletter!



Joomla Extensions powered by Joobi